[ กดเบาๆนะจ๊ะ ]

การเดินทางบนถนน...ความรัก...
นักเดินทางมักจะบอกตรงกันว่า "เรื่องราวระหว่างทางก็มีฟามหมายมั่ยแพ้ปลายทาง" หรือจะพูดให้เข้าใจง่ายๆ ก้อคือ อย่าให้ฟามสำคัญกับการวิ่งให้ถึงจุดหมายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จนมั่ยสนใจว่าระหว่างทางที่ไป...ฝนจะตก..แดดจะออก..ดอกไม้จะบานอย่างไรบ้าง...
และถ้าเปรียบเทียบการเดินทางไปบนถนนท่องเที่ยว กับการเดินทางไปบนถนนแห่งฟามรักก้อคงจะมั่ยต่างกันนักหรอก "คนที่ตั้งใจวิ่งไปถึงจุดหมายเพียงอย่างเดียว เพื่อให้เจอรักแท้ที่ปลายทางอย่างเร็วที่สุด" ก็อาจจะต้องเหนื่อยล้า..ยิ้มมั่ยค่อยเป็น..มีฟามสุขได้ยาก..มีฟามทุกข์ได้ง่าย และพอมีอุปสรรค เช่น ไปเจอคนที่รักมั่ยจิง คนที่เหมือนจะไปกันได้ดีแต่ที่สุดก็ไปด้วยกันมั่ยได้ ก็อาจตัดพ้อท้อแท้กับชีวิต หรืออาจมั่ยเหลือสัททาในฟามรัก
แตกต่างจาก "คนที่มั่ยได้ออกเดินทางไปบนถนนฟามรักเพียงเพื่อจะถึงจุดหมายอย่างเดียว" แต่ยังให้ฟามสำคัญกับคืนเหงาๆ นอนฟังเสียงฝนตก หยุดเดินสักพักเพื่อชมดอกไม้ที่เริ่มบาน กับตะวันตอนเช้าที่เริ่มอุ่น คนที่มั่ยรีบร้อนเพียงเพื่อจะให้ไปพบกับรักแท้อย่างเร่งรีบ คนแบบนี้มักจะมีฟามสุขได้ง่าย..มีฟามทุกข์ได้ยาก..รำรวยรอยยิ้ม..ถ้าเหนื่อยก็รุจักหยุดพัก และเมื่อต้องเจอกับอุปสรรค เจอกับคนที่รักมั่ยจิง ก้อจะมั่ยมีทางเสียสัททากับคำว่ารักไปง่ายๆ ไม่มีทางจะหันกลับ มั่ยมีวันล้มเลิกจุดหมาย
"เพาะการรุจักคิดว่าในเรื่องร้ายๆ ก็ยังมีเรื่องดีๆ แม้จะเดินไปด้วยกันต่อมั่ยได้กับคนนี้ แต่ก็ยังมีฟามทรงจำดีๆ หลงเหลืออยู่ร่วมกัน" แระรักแท้นั้นก็ยังคงรออยู่ที่ปลายทาง ถึงจะเดินช้ายังงัยสักวันหนึงก็ต้องไปถึง

เพื่อน Ost.รักสามเศร้า - พั้นซ์ วรกาญจน์