"ฉันอยู่ป่า นอนกลางดิน ริ้นไรไต่
เขาสุขใจ นอนฟูกนุ่ม คลุมผ้าสี
ฉันกินข้าว เคล้าเสียงปืน ขืนเต็มที
เขาเปรมปรี กินข้าว เคล้าเสียงเพลง
ทุกคืนค่ำ เขาเริงร่า ในบาร์คลับ
ฉันอดหลับ ระวังศัตรู ผู้ข่มเหง
เขาแต่งตัว ได้บาดตา ผ้ากางเกง
ตัวฉันเอง ชุดเก่าๆ เน่าทั้งวัน
ฉันนอนหนาว กอดปืน ทุกคืนค่ำ
เขาชุ่มฉ่ำ กอดสาวสวย ด้วยสุขสันต์
ฉันตากฝน ทนแดดกล้า หน้าเยิ้มมัน
เขาผิวพรรณ เนื้อนวลขาว ราวปุยนุ่น
เขาเพลิงเพลง นักร้องดัง ดูหนังใหม่
ฉัยเสียวไส้ ภัยไข้ป่า ห่ากระสุน
เขาลิ้มรส คาวหวาน ลิ้มกลิ่นละมุน
ฉันมีบุญ แต่เผือกมัน กันตายพอ
ฉันทนนั่ง อุดอู้ อยู่หลุมลึก
เขานั่นนึก สบายใจ ในห้องหอ
ฉันทนหืน หิวกระหาย ระคายคอ
เขาอี๋อ๋อ คลอคู่เคล้า เทเหล้ากิน
เขานอนหลับ ฝันดี มีความสุข
ฉันทนทุกข์ อิงแอบ แนบทรายหิน
แต่เขาคง เจ็บปวดช้ำ น้ำตาริน
ถ้าฉันสิ้น แรงกำลัง ระวังภัย"